Er is weer een week voorbij dus hier is mijn volgende verhaaltje!

Om even bij het begin van de week te beginnen, begin ik bij donderdag 20 augustus (dat klinkt voor jullie net zo logisch als wanneer ik ze hier uit probeer te leggen dat wij een Nederland geen Duits maar Nederlands spreken). De eerste training bij VBmF! Oftewel Västerås Badmintonförening, ik denk dat iedereen dat wel kan vertalen. Ik train hier voortaan twee keer per week, op maandag van 20:00 tot 21:00 en donderdag van 18:00 tot 20:00. Het is een hele gezellige groep en ik moet zeggen dat het niveau me niet tegenvalt! Heb inmiddels ook mijn eerste ‘Zweedse’ enkel gespeeld en kon deze nog net winnen, waarschijnlijk omdat ik hem de hele tijd afleidde door net te doen of ik de telling niet verstond.

Afgelopen vrijdag was ik met mijn gastouders uitgenodigd voor een introductie op school, het Rudbeckianska Gymnasiet (de oudste middelbare school van Zweden, dat klonk dus al vreselijk) in hier in Västerås. Eenmaal bij de school aangekomen stonden de rector, de mentor en nog een docent al op ons te wachten. Ik kreeg te horen dat ik bij een meisje in de klas kwam die vanuit Nederland naar Zweden geëmigreerd is met haar ouders, ik gelijk balen want het is heerlijk om alles tegen iedereen te kunnen zeggen zonder dat ze het verstaan (bij mij daarintegen weten ze het nooit zeker of ik het versta in het Zweeds dus dat komt mooi uit). Ze hebben me vervolgens van alles over de school uitgelegd en toen kwam het, het lesrooster… Natuurkunde, scheikunde, wiskunde (de moeilijke variant), biologie en ik begon al te hyperventileren. In Nederland zou ik al in het klaslokaal zitten of er Zuidpools tegen me gepraat werd, laat staan in Zweden! Toen heb ik dus op mijn gebruikelijke subtiele manier zoals iedereen die van me gewend is laten blijken dat dat niet echt ‘mijn ding’ is. Gelukkig begreep meneer Morgan (en het is een man?) de rector dit en ging gelijk aan het werk. Wat mij erg verbaasde was het feit dat er op een school als het Rudbeckianska met 1500 leerlingen alleen maar exacte programma’s/profielen zijn en ik begrijp dus ook echt niet hoe ze daar zoveel leerlingen hebben gekregen (alhoewel, ik denk gelokt met gratis Dreamhack tickets gezien de gemiddelde leerling daar). Er werd gebeld naar een andere school, het Carlforsska Gymnasiet, tevens in Västerås. Ik gelijk blij want dan hoefde ik die ontzettende afstand van 3 minuten naar het Rudbeckianska niet te fietsen en kon ik het met 2 af. Ze waren echter telefonisch onbereikbaar en dus hebben we samen met Morgan deze wereldreis maar afgelegd.

Eenmaal op het Carlforsska Gymnasiet aangekomen werd ik letterlijk binnen 1 minuut van school naar school verplaatst. Hier hoe het ongeveer ging, althans, waar het op neerkwam:
Morgan (Rudbeckianska): Ik heb hier een of andere uitwisselingsleerling uit Nederland maar heb geen idee wat ik ermee moet, kan ik hem hier kwijt?
Anders (Carlforsska): Oké
Morgan (Rudbeckianska): Hier is zijn dossier van de uitwisselingsorganisatie.
Anders (Carlforsska): Oké

Afgelopen maandag ben ik voor het eerst naar school geweest, dus naar het Carlforsska Gymnasiet. Ik zit hier nu in het derde jaar, het examenjaar (ik denk ongeveer vergelijkbaar met 6 VWO gezien de leeftijd van de leerlingen en de mogelijkheid om hierna naar de universiteit te gaan). De school is vrij groot en heeft zo’n 1400 leerlingen. Om het een beetje overzichtelijk te maken hebben ze het opgedeeld in een A-kant voor de economische en andere nuttige programma’s, en een E(mo)-kant voor de artistieke programma’s (‘kunst’, muziek, drama-tisch…).

Om me vast aan het vroege opstaan te laten wennen moest ik de eerste dag om 11:00 op school zijn waar we een ‘welkomstles’ kregen, voor mij was dit ook echt zo gezien ik alleen ‘välkomna ‘ verstond en de rest van het half uur klonk als de beddenafdeling van IKEA. Mijn klas is echter heel aardig en bestaat voor het grootste deel uit blonde meisjes, die had ik hier tenslotte nog niet eerder gezien.
Om het me nog moeilijker te maken moest ik de tweede dag al om 13.00 op school zijn en kreeg toen mijn eerste les: Företagsekonomi, ik dacht gelijk aan vooreendagseconomie maar helaas… het was bedrijfseconomie. En daar begon de ellende dan: Zweeds. Ik heb daar 1 uur en 20 minuten zitten luisteren en heb er het volgende geleerd:
-Stop je telefoon niet uitgeschakeld in je tas maar leg hem gewoon met de beltoon op de hardste stand midden op je tafel, als je toevallig gebeld wordt terwijl je een vraag van de leraar beantwoordt zeg je hem gewoon dat hij even zijn mond moet houden en neem je de telefoon aan.
-Heb je honger? Loop zonder iets te zeggen het klaslokaal uit een vreet je vol in het uitgebreide, gratis schoolrestaurant. Vergeet niet te zeggen dat je heerlijk gepist hebt als je terug het lokaal in komt.
-Trek je niks aan van het feit dat je in een klaslokaal zit, ook hier kun je naar je iPod luisteren, deze is immers veel interessanter dan wat de docent te vertellen heeft.
Vandaag (donderdag 28 augustus) heb ik mijn eerste les gehad die ik ook echt begreep, engelska C(ambridge). We hadden eigenlijk 1:30 uur les, we mochten echter al gaan nadat we onszelf voorgesteld hadden (in het Engels, thank god…). Gezien ik verteld had dat ik een uitwisselingsstudent ben kwam er na de les gelijk een jongen naar me toe die zich voorstelde. Hij heet Dennis, is 19 jaar oud en afgelopen jaar op uitwisseling naar de VS geweest. De rest van de middag ben ik met hem de stad in geweest en hij heeft me daar een aantal voor iemand van onze leeftijd interessante plekken laten zien, denk hierbij aan een echt, maar dan ook ècht geniale smoothiebar, een park zónder hippies en een, voor Zweedse principes, goedkope kapper.

Nieuw en exclusief op michielberkhout.nl: Rondleidingen!
Af en toe zal ik jullie d.m.v. de lens van mijn camera mee laten kijken op een aantal locaties. Denk hierbij aan bijvoorbeeld de school, de buurt (incl. de buitenkant van het huis) en het centrum van Västerås.

Deel 1: Het huis!

Dit is de woonkamer, er staan een stel gitaren maar verder is er geen zak te beleven.

Dit is de zitkamer, waar ik dus nooit kom omdat hier al helemáál niks te beleven is. Ik denk dat we hier met speciale gelegenheden zullen eten, normaalgesproken doen we dit echter in de keuken.

Hier zie je de keuken, een van mijn favoriete locaties gezien zowel de koelkast als de voorraadkast hier gehuisvest zijn.

En vanaf de andere kant.

Een andere voor mij zeer geliefde locatie, de ‘TV-kamer’, inclusief Xbox 360 en het spel Rockband.

De computer-/logeerkamer. Ik kom hier nooit gezien ik mijn laptop gebruik.

Jaja, bereid je maar voor want hier komt de belangrijkste ruimte van allemaal: Mijn kamer!

Vanuit de hal.

Mijn kast en bureau.

Mijn, hoe kan het ook anders, IKEA-bed.
De koffer staat er nog, inmiddels wel leeg.

En tot slot mijn in dit geval regenachtige (helaas doet het dat hier soms ook) uitzicht.

Dit was hem weer voor deze week, volgende week weer een update en wellicht weer een rondleiding.
Bedankt voor het lezen!

Kusje!